آموزش تابع AVERAGE در اکسل

فهرست مطالب و زمان بندی ویدیو

۰۰:۰۰ معرفی تابع AVERAGE در اکسل
۰۰:۰۵ ساختار و آرگومان‌های تابع AVERAGE
۰۰:۲۳ محدودیت‌ها و نکات مهم تابع
۰۰:۴۸ روش محاسبه میانگین در اکسل
۰۱:۰۵ مثال میانگین محدوده دارای متن و سلول خالی
۰۱:۴۹ تفاوت سلول خالی و عدد صفر
۰۲:۱۹ محاسبه معدل نمرات با تابع AVERAGE
۰۲:۵۱ محاسبه میانگین با اعداد مستقیم
۰۳:۲۱ میانگین‌گیری از چند محدوده مختلف
۰۳:۳۸ ترکیب محدوده‌ها و اعداد ثابت
۰۴:۰۱ نمایش نتیجه نهایی میانگین

معرفی تابع AVERAGE

تابع AVERAGE در اکسل برای محاسبه میانگین عددی چند مقدار استفاده می‌شود. میانگین یعنی مجموع اعداد تقسیم بر تعداد آن‌ها. این تابع یکی از پرکاربردترین توابع اکسل است و برای تحلیل نمرات، فروش، هزینه‌ها، ساعات کاری، امتیاز مشتریان و هر نوع داده عددی کاربرد دارد.

برای مثال اگر نمرات یک دانش‌آموز در سلول‌های B2 تا B6 وارد شده باشد، برای محاسبه میانگین نمرات از فرمول زیر استفاده می‌کنیم:

=AVERAGE(B2:B6)

اگر اعداد موجود در سلول‌های B2 تا B6 برابر با ۱۸، ۱۶، ۲۰، ۱۴ و ۱۷ باشند، نتیجه تابع برابر با ۱۷ خواهد بود.

کاربردهای اصلی تابع AVERAGE

• محاسبه میانگین نمرات دانش‌آموزان یا دانشجویان
• محاسبه میانگین فروش روزانه، ماهانه یا سالانه
• بررسی میانگین هزینه‌های یک پروژه یا خانواده
• تحلیل میانگین امتیاز رضایت مشتریان
• محاسبه میانگین ساعات کاری کارکنان
• به‌دست آوردن میانگین قیمت محصولات
• مقایسه عملکرد افراد، تیم‌ها یا شعب مختلف
• استفاده در گزارش‌های مدیریتی و داشبوردهای اکسل

ساختار (Syntax)

ساختار انگلیسی تابع AVERAGE به شکل زیر است:

=AVERAGE(number1, [number2], ...)

اگر بخواهیم ساختار آن را با توضیح فارسی نمایش دهیم، به شکل زیر است:

=AVERAGE(عدد اول; [عدد دوم]; ...)

در برخی نسخه‌ها یا تنظیمات منطقه‌ای اکسل، جداکننده آرگومان‌ها به‌جای کاما، نقطه‌ویرگول است. بنابراین اگر فرمول با کاما خطا داد، از نقطه‌ویرگول استفاده کنید.

آرگومان‌ها

number1 / عدد اول

اولین مقدار، سلول، محدوده یا آرایه‌ای است که می‌خواهید در محاسبه میانگین وارد شود. این آرگومان اجباری است.

مثال:

=AVERAGE(A1)

number2 / عدد دوم و آرگومان‌های بعدی

مقادیر، سلول‌ها یا محدوده‌های بعدی هستند که می‌خواهید همراه با عدد اول در محاسبه میانگین شرکت کنند. این آرگومان‌ها اختیاری هستند.

مثال:

=AVERAGE(A1, B1, C1)

محدوده‌ها

به‌جای وارد کردن تک‌تک سلول‌ها، می‌توانید یک محدوده از سلول‌ها را به تابع بدهید.

=AVERAGE(A1:A10)

چند محدوده جداگانه

تابع AVERAGE می‌تواند میانگین چند محدوده جدا از هم را نیز محاسبه کند.

=AVERAGE(A1:A10, C1:C10)

مثال‌های ساده و پایه

مثال ۱: محاسبه میانگین سه عدد

فرض کنید در سلول‌های A1، A2 و A3 به‌ترتیب اعداد ۱۰، ۱۵ و ۲۰ قرار دارند. برای محاسبه میانگین این سه عدد از فرمول زیر استفاده می‌کنیم:

=AVERAGE(A1:A3)

نتیجه برابر با ۱۵ است، چون مجموع اعداد ۴۵ و تعداد آن‌ها ۳ است.

مثال ۲: محاسبه میانگین نمرات

فرض کنید نمرات یک دانش‌آموز در سلول‌های B2 تا B6 وارد شده است. برای محاسبه معدل از فرمول زیر استفاده می‌کنیم:

=AVERAGE(B2:B6)

اکسل فقط مقادیر عددی را در این محدوده بررسی کرده و میانگین آن‌ها را محاسبه می‌کند.

مثال ۳: محاسبه میانگین چند سلول غیرپیوسته

اگر بخواهید میانگین مقادیر موجود در سلول‌های A1، C1 و E1 را محاسبه کنید، از فرمول زیر استفاده کنید:

=AVERAGE(A1, C1, E1)

این روش زمانی کاربرد دارد که داده‌های موردنظر در کنار هم قرار ندارند.

مثال ۴: محاسبه میانگین فروش چند ماه

فرض کنید فروش ماه‌های فروردین تا خرداد در سلول‌های B2 تا B4 ثبت شده است. برای محاسبه میانگین فروش این سه ماه از فرمول زیر استفاده می‌کنیم:

=AVERAGE(B2:B4)

این فرمول برای تحلیل عملکرد فروش در بازه‌های زمانی کوتاه بسیار کاربردی است.

مثال‌های کاربردی و واقعی

مثال ۱: ترکیب AVERAGE با SUM

فرض کنید فروش شعبه اول در محدوده B2:B6 و فروش شعبه دوم در محدوده C2:C6 ثبت شده است. اگر بخواهید میانگین مجموع فروش این دو شعبه را محاسبه کنید، می‌توانید از ترکیب AVERAGE و SUM استفاده کنید:

=AVERAGE(SUM(B2:B6), SUM(C2:C6))

در این فرمول ابتدا مجموع فروش هر شعبه محاسبه می‌شود و سپس میانگین این دو مجموع به‌دست می‌آید.

مثال ۲: ترکیب AVERAGE با AND و IF

فرض کنید میانگین نمرات یک دانش‌آموز در درس‌های مختلف باید حداقل ۷۰ باشد و وضعیت انضباط او در سلول E2 برابر با «قبول» باشد. فرمول زیر وضعیت نهایی را مشخص می‌کند:

=IF(AND(AVERAGE(B2:D2)>=70, E2="قبول"), "قبول", "بررسی")

اگر هر دو شرط برقرار باشد، نتیجه «قبول» می‌شود؛ در غیر این صورت اکسل عبارت «بررسی» را نمایش می‌دهد.

مثال ۳: ترکیب AVERAGE با OR و IF

فرض کنید اگر میانگین فروش یک کارمند حداقل ۹۰ باشد یا وضعیت او در سلول F2 برابر با «ویژه» باشد، پاداش دریافت کند. فرمول زیر این وضعیت را بررسی می‌کند:

=IF(OR(AVERAGE(B2:D2)>=90, F2="ویژه"), "پاداش", "عادی")

در این حالت کافی است یکی از شرط‌ها درست باشد تا نتیجه «پاداش» نمایش داده شود.

مثال ۴: ترکیب AVERAGE با COUNTIF

گاهی لازم است قبل از محاسبه میانگین مطمئن شویم داده عددی معتبر وجود دارد. فرمول زیر ابتدا تعداد مقادیر بزرگ‌تر یا مساوی صفر را می‌شمارد و سپس میانگین را محاسبه می‌کند:

=IF(COUNTIF(B2:B10, ">=0")>0, AVERAGE(B2:B10), "داده معتبر نیست")

اگر در محدوده B2:B10 حداقل یک عدد معتبر وجود داشته باشد، میانگین محاسبه می‌شود؛ در غیر این صورت پیام «داده معتبر نیست» نمایش داده می‌شود.

مثال ۵: ترکیب AVERAGE با XLOOKUP

فرض کنید نام کالاها در محدوده A2:A10 و فروش سه‌ماهه هر کالا در محدوده B2:D10 قرار دارد. اگر نام کالا در سلول H2 وارد شود، فرمول زیر میانگین فروش آن کالا را محاسبه می‌کند:

=AVERAGE(XLOOKUP(H2, A2:A10, B2:D10))

تابع XLOOKUP ردیف مربوط به کالای موردنظر را پیدا می‌کند و تابع AVERAGE میانگین فروش آن ردیف را محاسبه می‌کند.

ترکیب تابع AVERAGE با فرمول‌های دیگر

• ترکیب با IF برای تصمیم‌گیری بر اساس میانگین

=IF(AVERAGE(B2:B6)>=75, "قبول", "مردود")

• ترکیب با ROUND برای گرد کردن میانگین

=ROUND(AVERAGE(B2:B6), 2)

• ترکیب با SUM برای میانگین‌گیری از مجموع چند گروه

=AVERAGE(SUM(B2:B6), SUM(C2:C6), SUM(D2:D6))

• ترکیب با MAX برای مقایسه میانگین با بیشترین مقدار

=MAX(AVERAGE(B2:B6), AVERAGE(C2:C6))

• ترکیب با MIN برای پیدا کردن کمترین میانگین بین چند گروه

=MIN(AVERAGE(B2:B6), AVERAGE(C2:C6))

• ترکیب با COUNT برای بررسی تعداد داده‌های عددی قبل از میانگین‌گیری

=IF(COUNT(B2:B6)>0, AVERAGE(B2:B6), "بدون عدد")

• ترکیب با AVERAGEIF برای محاسبه میانگین شرطی ساده

=AVERAGEIF(A2:A10, "تهران", B2:B10)

• ترکیب با AVERAGEIFS برای محاسبه میانگین با چند شرط

=AVERAGEIFS(C2:C20, A2:A20, "تهران", B2:B20, "فروش")

خطاهای رایج و روش رفع آنها

۱. خطای #DIV/۰!

این خطا زمانی رخ می‌دهد که تابع AVERAGE هیچ مقدار عددی برای محاسبه پیدا نکند. برای مثال اگر محدوده فقط شامل متن یا سلول‌های خالی باشد، اکسل نمی‌تواند میانگین را محاسبه کند.

روش رفع: مطمئن شوید در محدوده موردنظر حداقل یک عدد وجود دارد. همچنین می‌توانید از IF و COUNT برای کنترل خطا استفاده کنید:

=IF(COUNT(B2:B10)>0, AVERAGE(B2:B10), "عدد وجود ندارد")

۲. وارد کردن اعداد به‌صورت متن

گاهی اعداد در سلول‌ها به‌صورت متن ذخیره می‌شوند. در این حالت ممکن است تابع AVERAGE آن‌ها را نادیده بگیرد، مخصوصاً زمانی که اعداد از نرم‌افزار دیگری کپی شده باشند.

روش رفع: فرمت سلول‌ها را به Number تغییر دهید یا از ابزار Convert to Number در اکسل استفاده کنید.

۳. وجود سلول‌های خالی در محدوده

سلول‌های خالی توسط AVERAGE نادیده گرفته می‌شوند. این موضوع معمولاً خطا نیست، اما ممکن است نتیجه با چیزی که انتظار دارید متفاوت شود.

روش رفع: اگر می‌خواهید سلول‌های خالی به‌عنوان صفر در نظر گرفته شوند، باید آن‌ها را با عدد صفر پر کنید یا از روش دیگری برای محاسبه استفاده کنید.

۴. اشتباه گرفتن صفر با سلول خالی

عدد صفر در محاسبه میانگین حساب می‌شود، اما سلول خالی نادیده گرفته می‌شود. این تفاوت می‌تواند نتیجه نهایی را تغییر دهد.

روش رفع: قبل از میانگین‌گیری بررسی کنید که داده‌های خالی واقعاً باید خالی باشند یا باید مقدار صفر داشته باشند.

۵. انتخاب محدوده اشتباه

یکی از خطاهای رایج این است که کاربر محدوده اشتباهی را انتخاب می‌کند یا ردیف عنوان‌ها را هم وارد فرمول می‌کند.

روش رفع: محدوده فرمول را با دقت بررسی کنید و مطمئن شوید فقط داده‌های موردنیاز در محاسبه قرار گرفته‌اند.

۶. استفاده نادرست از جداکننده آرگومان‌ها

در برخی سیستم‌ها جداکننده آرگومان‌ها کاما و در برخی دیگر نقطه‌ویرگول است. اگر اکسل فرمول را نپذیرفت، احتمالاً مشکل از جداکننده است.

روش رفع: اگر فرمول زیر خطا داد:

=AVERAGE(A1, B1, C1)

نسخه زیر را امتحان کنید:

=AVERAGE(A1; B1; C1)

۷. وجود خطا در یکی از سلول‌های محدوده

اگر یکی از سلول‌های محدوده دارای خطایی مانند #VALUE! یا #N/A باشد، تابع AVERAGE نیز ممکن است خطا برگرداند.

روش رفع: ابتدا خطاهای موجود در محدوده را اصلاح کنید یا از توابعی مانند IFERROR برای کنترل خطاها استفاده کنید.

=AVERAGE(IFERROR(B2:B10, ""))

نکات حرفه‌ای و ترفندهای مهم

• تابع AVERAGE سلول‌های خالی را نادیده می‌گیرد، اما عدد صفر را در محاسبه وارد می‌کند.
• اگر میانگین شرطی نیاز دارید، به‌جای AVERAGE از AVERAGEIF یا AVERAGEIFS استفاده کنید.
• برای خوانایی بهتر، محدوده‌ها را نام‌گذاری کنید و از نام محدوده در فرمول استفاده کنید.
• در گزارش‌های مدیریتی بهتر است میانگین‌ها را با ROUND گرد کنید تا خروجی خواناتر باشد.
• اگر داده‌های شما شامل خطا هستند، قبل از محاسبه میانگین، خطاها را مدیریت کنید.
• برای تحلیل دقیق‌تر، میانگین را همراه با MIN، MAX و COUNT بررسی کنید.
• در داده‌های پرت و غیرعادی، میانگین ممکن است تصویر دقیقی از وضعیت واقعی ندهد؛ در این حالت Median هم می‌تواند مفید باشد.
• اگر از Excel ۳۶۵ استفاده می‌کنید، می‌توانید AVERAGE را با توابع جدیدی مانند FILTER و XLOOKUP ترکیب کنید.

تفاوت تابع AVERAGE با توابع مشابه

AVERAGE در برابر SUM

تابع SUM مجموع اعداد را محاسبه می‌کند، اما AVERAGE میانگین آن‌ها را به‌دست می‌آورد.

=SUM(B2:B10)

=AVERAGE(B2:B10)

AVERAGE در برابر COUNT

تابع COUNT تعداد سلول‌های عددی را می‌شمارد، اما AVERAGE مجموع اعداد را بر تعداد مقادیر عددی تقسیم می‌کند.

=COUNT(B2:B10)

=AVERAGE(B2:B10)

AVERAGE در برابر AVERAGEA

تابع AVERAGE معمولاً فقط مقادیر عددی را در محدوده‌ها در نظر می‌گیرد و متن‌ها و سلول‌های خالی را نادیده می‌گیرد. اما AVERAGEA می‌تواند مقادیر منطقی و برخی متن‌ها را نیز در محاسبه لحاظ کند.

=AVERAGEA(B2:B10)

AVERAGE در برابر AVERAGEIF

تابع AVERAGE میانگین کل محدوده را محاسبه می‌کند، اما AVERAGEIF فقط مقادیری را میانگین می‌گیرد که یک شرط مشخص را داشته باشند.

=AVERAGEIF(A2:A10, "تهران", B2:B10)

AVERAGE در برابر AVERAGEIFS

تابع AVERAGEIFS برای محاسبه میانگین با چند شرط استفاده می‌شود. اگر بیش از یک شرط دارید، این تابع گزینه مناسب‌تری نسبت به AVERAGE است.

=AVERAGEIFS(C2:C20, A2:A20, "تهران", B2:B20, "فروش")

AVERAGE در برابر MEDIAN

تابع MEDIAN مقدار میانی داده‌ها را برمی‌گرداند. اگر داده‌ها دارای مقادیر خیلی بزرگ یا خیلی کوچک باشند، MEDIAN گاهی تحلیل دقیق‌تری نسبت به میانگین ارائه می‌دهد.

=MEDIAN(B2:B10)

سازگاری با نسخه‌های مختلف اکسل

تابع AVERAGE یکی از توابع پایه و قدیمی اکسل است و تقریباً در همه نسخه‌های اکسل پشتیبانی می‌شود.

• Excel 2007
• Excel 2010
• Excel 2013
• Excel 2016
• Excel 2019
• Excel 2021
• Excel 2024
• Microsoft 365
• Excel Online
• Excel برای Mac

نکته مهم این است که خود تابع AVERAGE در نسخه‌های قدیمی هم وجود دارد، اما ترکیب آن با توابع جدیدی مانند XLOOKUP یا FILTER فقط در نسخه‌های جدیدتر مثل Microsoft ۳۶۵ و Excel ۲۰۲۱ به بعد پشتیبانی می‌شود.

سؤالات پرتکرار درباره تابع AVERAGE

آیا تابع AVERAGE سلول‌های خالی را حساب می‌کند؟

خیر. سلول‌های خالی در محاسبه میانگین نادیده گرفته می‌شوند.

آیا عدد صفر در تابع AVERAGE محاسبه می‌شود؟

بله. عدد صفر یک مقدار عددی معتبر است و در محاسبه میانگین وارد می‌شود.

اگر محدوده فقط متن داشته باشد چه اتفاقی می‌افتد؟

در این حالت تابع AVERAGE معمولاً خطای #DIV/۰! برمی‌گرداند، چون هیچ عددی برای محاسبه پیدا نمی‌کند.

چطور میانگین را با شرط محاسبه کنیم؟

برای میانگین‌گیری شرطی از AVERAGEIF یا AVERAGEIFS استفاده کنید.

=AVERAGEIF(A2:A10, "قبول", B2:B10)

چطور میانگین را گرد کنیم؟

می‌توانید تابع AVERAGE را داخل تابع ROUND قرار دهید.

=ROUND(AVERAGE(B2:B10), 1)

آیا می‌توان از چند محدوده در AVERAGE استفاده کرد؟

بله. می‌توانید چند محدوده یا چند سلول جداگانه را به تابع بدهید.

=AVERAGE(B2:B10, D2:D10, F2:F10)

چرا نتیجه AVERAGE با محاسبه دستی من فرق دارد؟

احتمالاً به دلیل وجود سلول‌های خالی، صفرها، اعداد ذخیره‌شده به‌صورت متن یا انتخاب محدوده اشتباه است. محدوده و نوع داده‌ها را بررسی کنید.

جمع‌بندی و پیشنهاد یادگیری بعدی

تابع AVERAGE یکی از مهم‌ترین و ساده‌ترین توابع اکسل برای محاسبه میانگین داده‌های عددی است. با این تابع می‌توانید میانگین نمرات، فروش، هزینه‌ها، امتیازها و بسیاری از داده‌های عددی دیگر را به‌سرعت محاسبه کنید.

برای استفاده بهتر از این تابع، حتماً به تفاوت سلول خالی و عدد صفر، وجود خطا در داده‌ها و نوع داده‌های عددی توجه کنید. همچنین اگر به میانگین‌گیری شرطی نیاز دارید، یادگیری توابع AVERAGEIF و AVERAGEIFS قدم بعدی بسیار مناسبی است.

پیشنهاد یادگیری بعدی: بعد از AVERAGE، بهتر است توابع SUM، COUNT، AVERAGEIF، AVERAGEIFS، MEDIAN و ROUND را یاد بگیرید تا بتوانید تحلیل‌های عددی دقیق‌تر و حرفه‌ای‌تری در اکسل انجام دهید.

آنچه در ویدیو گفته ام

تابع AVERAGE، همان‌طور که از اسمش مشخص است، برای ما میانگین مجموعه‌ای از اعداد را محاسبه می‌کند. نحوه نوشتنش هم به این صورت است که می‌نویسیم مساوی، AVERAGE و داخل پرانتز، آرگومان‌ها یا مقادیر عددی‌مان را به آن می‌دهیم. حتماً باید یک عدد یا یک محدوده عددی یا آرایه را به آن بدهیم، ولی می‌تواند تعداد بیشتری هم داشته باشد که از آن به بعد اختیاری است. یک‌سری محدودیت‌ها هم دارد که اینجا من در قسمت محدودیت‌ها و نکات مهم برایتان نوشتم. یک نکته خیلی مهم این است که گفتیم اینجا تا ۲۵۵ آرگومان می‌گیرد. اما یک نکته در خط اول وجود دارد. تابع AVERAGE به صورت خودکار سلول‌های خالی و سلول‌هایی را که دارای مقادیر متنی هستند، نادیده می‌گیرد. اصلاً داستان AVERAGE چیست؟ AVERAGE جمع اعداد را به دست می‌آورد و بر تعداد آن‌ها تقسیم می‌کند. این کاری است که تابع AVERAGE برای ما انجام می‌دهد. اینجا گفته شده که سلول‌های خالی و سلول‌های دارای مقادیر متنی را در نظر نمی‌گیرد. داستانش این است که اگر من بخواهم مثلاً برای مثال سومم تابع را بنویسم، یعنی می‌نویسم مساوی، AVERAGE را اول فرمولم می‌نویسم و می‌توانم روی گزینه‌ای که شبیه آن است دابل‌کلیک کنم. حالا این محدوده یا آرایه را به آن می‌دهم و پرانتز را می‌بندم. ببینید چه اتفاقی برایم می‌افتد؛ میانگین این اعداد را به من می‌دهد. در اصل از این سلول و آن سلول صرف‌نظر کرده و جمع این سه عدد را گرفته است. جمع را چطور به دست می‌آوردیم؟ مساوی، تابع SUM را برای جمع می‌گیرم و آن را بر سه تقسیم کرده، چون فقط سه عدد وجود داشته است. حالا ببینید این دو عدد یکی هستند؛ پس از مقادیر متنی و خالی عبور می‌کند. مقادیر خالی با مقدار صفر فرق می‌کنند. در این سلول الان چیزی وجود ندارد، ولی اگر من بنویسم صفر، می‌بینید که اینجا تغییر می‌کند. این را با رنگ دیگری مشخص می‌کنم تا واضح دیده شود. الان مقدار ۴٫۱۲ است؛ من این را صفر می‌گذارم. می‌بینید که میانگین ما تغییر کرد، چون آن مجموعه حالا بر چهار تقسیم می‌شود و دیگر بر سه تقسیم نمی‌شود؛ پس با سلول خالی فرق می‌کند. اما برویم سراغ مثال اولی که داشتیم. می‌خواهیم میانگین یا معدل‌مان را حساب کنیم. پنج درس را امتحان داده‌ایم و نمره هر درس را به ما داده‌اند؛ حالا می‌خواهیم معدل‌مان را حساب کنیم. خیلی راحت می‌توانیم از تابع AVERAGE استفاده کنیم و محدوده نمره‌ها را به آن بدهیم؛ یعنی محدوده از سلول D17 تا D21، پرانتز را می‌بندم و Enter را می‌زنم. حالا معدل من با توجه به این نمره‌ها عدد ۱۶ است. اما از تابع AVERAGE به این شکل هم می‌توانیم استفاده کنیم؛ یعنی اصلاً لازم نیست به آن محدوده بدهیم. پرانتز را باز می‌کنیم و مثلاً می‌گوییم بین اعداد ۱۲، ۱۶، ۱۸، ۲۰، ۲۵ و ۳۰ میانگین را محاسبه کن و عدد نهایی را به من بده. یعنی مهم نیست که به آن آرایه بدهید یا عدد تکی وارد کنید. حتی می‌توانیم اینجا دوباره یک مثال برایتان حل کنیم. می‌توانم یک محدوده بزرگ‌تر به آن بدهم؛ این هم امکان‌پذیر است. حتی می‌توانم در محدوده‌ای که الان به آن داده‌ام، فرمول را کامل‌تر کنم. ویرگول را می‌زنم و می‌گویم این محدوده را بگیر، این محدوده را هم بگیر، و این محدوده را هم بگیر؛ یعنی حتی محدوده‌های متفاوت را به آن بدهم. حالا می‌توانم یک عدد هم خودم به آن بدهم؛ مثلاً اعداد ۱۰۰ و ۲۰۰ را هم به مقادیر این محدوده‌ها اضافه کن. یعنی چه‌کار می‌کند؟ شش، هفت عدد اینجا است، سه عدد اینجا و پنج عدد اینجا است؛ دو عدد هم خودم به‌صورت دستی به آن داده‌ام. همه این اعداد را با هم جمع می‌کند، بر تعداد اعداد تقسیم می‌کند و به من نمایش می‌دهد که حالا میانگین من شده ۱۱۷٫۷۷.